Cindrel View my profile

[EROG] ชื่อ

posted on 13 Dec 2013 19:13 by pakbung-41

 

 
 
 

 

 

"ฮึ่ก... โฮ..." ฉันร้องไห้อยู่หน้าหลุมศพตัวเองเป็นเวลานาน... นานมาก... ฉันไม่รู้หรอกนะว่านานขนาดไหน ในหัวมันสับสนไปหมดแล้ว

 

"ต้องให้ข้าพากลับไปส่งอีกรึเปล่า?" อยู่ๆก็มีเสียงอีกเสียงพูดขึ้นมา

"..." ฉันมองหน้าเขาตรงๆถึงแม้น้ำตาก็ยังไหลอาบแก้มอยู่ก็ตาม

"ความมั่นใจตั้งแต่แรกหายไปไหนหมดล่ะ?"

"ค- คิดว่าถ้านายเจอแบบนี้จะรับได้ไหมล่ะ!!"

"ถ้าข้ามีอายุเท่าเจ้า...ก็คงไม่ได้..." เขาพูดแล้วขยับตัวออกมาจากมุมที่กำแพงของโบสถ์บังไว้

"....คิดว่าตัวเองอายุเท่าไหร่กัน อย่างนายไม่น่าจะ- "

"98 ปี อีกไม่นานก็จะ 99 แล้ว"

...ไม่น่าจะอายุต่างกับฉันเท่าไหร่แท้ๆ...

 

 

"นายเป็นใคร?" ตอนนี้ฉันหยุดร้องไห้แล้ว...

"หน้าเจ้าเหมือนกำลังถามว่า 'ข้าเป็นตัวอะไร?' มากกว่านะ" เขาพูดเสียงเรียบ

"ฮึ่ม... โอเคก็ได้ นายเป็นตัวอะไร?" ฉันเลยถามไปตามนั้น

"พวกผู้พิทักษ์น่ะ..." เขาบอกแล้วนั่งลงเอามือที่ใส่ถุงมือโกยหิมะบนพื้น

"ผู้พิทักษ์?" ฉันทวนคำ

"ใช่ เจ้าน่าจะพอเห็น.. ไม่สิ เจ้าก็ต้องเห็นแล้วไม่ใช่รึ? ตอนอยู่ที่ขั้วโลกเหนือน่ะ" เขาพูดแล้วกำมือเอานิ้วโป้งชี้ไปทางทิศเหนือ

"ห๊ะ ขั้วโลกเหนือ?" ฉันเคยไปที่นั่นที่ไหนกันล่ะ

"ก็ที่ที่เจ้าเจอกับข้าไง"

 

 

'ห๊ะ'

 

 

"ไม่ต้องมาทำหน้าเหวอเลย ที่นั่นแหละขั้วโลกเหนือ ดินแดนของสังกัดซานต้า"

"...สังกัด?" มันคืออะไร??

"ทั้งหมดมีอยู่ 5 สังกัด หนึ่งแจ็คฟรอสที่เสกน้ำแข็งและหิมะ สองกระต่ายอีสเตอร์ที่ทาสีไข่อีสเตอร์ สามนางฟ้าฟันที่คอยเก็บฟันน้ำนมแล้วเอาเงินไปใส่ใต้หมอน สี่มนุษย์ทรายที่สร้างฝันโดยใช้ทรายสีทอง..." แล้วเขาก็ลุกขึ้นยกมือโปรยหิมะขึ้นไปกลางอากาศ

"เห้ย เดี๋ยวๆ..." ฉันปัดหิมะที่ติดบนหัว

"และห้า...สังกัดซานต้าครอสที่ทำของขวัญแล้วก็แจกของขวัญไปให้เด็กทั่วโลก ...สังกัดของเจ้า"

"...ห๊ะ!? เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆๆ!!!!"

"ใช่... เจ้าก็เป็นผู้พิทักษ์แล้วนี่" เขาพยักหน้า

"เดี๋ยวสิ(โว้ย)!!!"

"ข้ารู้ว่าเจ้ายังสับสนอยู่ เจ้าจะหาว่าข้ายัดเยียดข้อมูลก็ได้ เพราะข้าก็กำลังทำแบบนั้นแหละ"

"คิดว่า-"

"ตอนข้าเพิ่งรู้แบบนั้น ข้าก็เป็นงงแบบเจ้าแหละ แต่ก็ไม่ขนาดนั้น..." แล้วเขาก็ตัดบทพูดฉัน(อีกแล้ว)

...ฉันเกลียดคนแบบนี้จริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

"...เอ่อ...มีอีกคำถามค่ะ"

"ว่ามา"

"แล้วผู้พิทักษ์เนี่ยมีอายุขัยเท่าไหร่คะ?"

"อืม...ข้าคิดว่าน่าจะจนกว่าเด็กจะสิ้นศรัทธา..."

"ศรัทธา.... งั้นก็หมายความว่า..."

"ก็อาจจะตลอดไป" เขาพูด พร้อมทำสายตาเรียบเฉย

ด้วยสายตาสีเขียวอมฟ้า... เขียวน้ำทะเล? ไม่สิ มันลึกกว่านั้น เพิ่งสังเกตุแหะ.. ฉันว่ามันเป็นสีตาที่สวยนะ เพราะในเมืองที่ฉันอยู่ส่วนใหญ่ทุกคนจะตาสีฟ้าสว่าง......แปลกจัง

"รู้ว่าสีตาข้าแปลก แต่ช่วยหยุดมองได้รึยัง ...ข้าไม่ชอบ" ฉันเห็นเขาทำหน้าไม่พอเป็นครั้งแรก

"...ขอโทษ"

"ไม่เป็นไร..."

 

 

"...ว่าแต่ นายชื่ออะไร?"

"...ข้า.... ชื่อโดซี่ เรียกว่าโดซก็ได้" โอเค...โดซสินะ ชื่อแปลกดีแหะ ชื่อภาษาอังกฤษรึเปล่า?

"เอ่อ..เมื่อกี้นายบอกว่านายเป็นผู้พิทักษ์สินะ แล้วก็ผู้พิทักษ์มีสังกัด?"

"ใช่" เขาพยักหน้า

"แล้วนายสังกัดอะไร?" คิดว่าคงเป็นอีสเตอร์บันนี่ล่ะ แต่ถามเพื่อว่าแน่ใจจะดีกว่า

"ก็เห็นไม่ใช่หรอ กระต่ายอีสเตอร์ไง" ...

"...จ๊ะ"

 

"แล้วชื่อของเจ้าล่ะ?"

"เอ่อ.... เอลลา" ฉันบอกแล้วเหลือบหันไปมองป้ายหลุมศพตัวเอง

"นี่... เจ้าอยากจะทิ้งอดีตรึเปล่า?" แล้วเขาก็มองไปทางเดียวกับฉัน

"...เอ่อ"

"ถ้าเจ้าอยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็ทิ้งชื่อนั้นไป แล้วแทนด้วยชื่อใหม่จะดีกว่านะ"

"อ่า..."

"จะได้ถือว่าไม่ใช่คนคนเดียวกันไงล่ะ"

"เรื่องนั้น..." เรื่องนั้นมั้น...

"ถ้ารู้ว่าเจ้ายังตัดตัวตนในอดีตไม่ได้ แต่ถ้าถึงเวลาเจ้าตัดสินใจได้แล้วว่าเจ้าจะตัดมันก็เปลี่ยนซะ"

"...แล้วชื่อของนายตอนนี้เป็นชื่อในอดีต หรือชื่อใหม่กันล่ะ?"

"..." เขาเงียบไป

 

 

 

 

 

 

 

 

"แล้วเจ้าคิดว่าเป็นชื่อไหนล่ะ?"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 สีแดง...สีแดง... ทำไมไฟสีแดงต้องเพิ่งมาสว่างเอาตอนนี้ด้วย... สีแดง... กลิ่นคาวเลือด อา...ทำไมฉันต้องทำให้มันเกิดขึ้นด้วยนะ.....

 

 

พอแล้ว...พอกันที.... ฉันควรจะทิ้งมันไปได้แล้ว ไม่งั้น... ไม่งั้น.......................

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงเวลาแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

 

"ชื่อของฉันเหรอ......?"

 

 

 

 

 

 

 

 

"เอรี่ทรอส(สีแดง)ไงล่ะ"

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

Recommend